Хиләл Кызылкайа - Ауырған көздер менікі екен Бір күні Гүнейд Бағдадидің көздері ауырады. Тәуіп шақырады, келген тәуіп христиан еді. Көздерін қарап алып; Көздеріңізге су тигізбеңіз дейді. Гүнейд Бағдади; су тигізбесем қалай дәрет алмақпын? дей бергенде, тәуіп: Көздеріңіз сізге керек болса су тигісбеңіз, деп жауап беріп кетіп қалады. Гүнейд Бағдади дәрет алып намаз оқиды да намаздан соң біраз ұйықтап кетеді. Оянса көздеріндегі аурудан түу те қалмапты. Былай деген дауысты естиді: Я, Гүнейд! Сен біз үшін көздеріңді құрбан қылғаның үшін біз де сенен ауруды алдық.
. жаңа
Айым - мен жайлы Таңның мұңая атқанын көрдіңіз бе? Жоқ? Онда, сіз бақытты жансыз. Менің әрбір таңым мұңая атады. Әлде, өмірден өз кетігін таба алмаған мені мүсіркейді ме екен? Күнім ұяла батады. Тағы бір мәнсіз, мағынасыз күннің өткеніне өзін кінәлайды ма екен? Бақыттың босағасынан сығалап, баспалдағынан аттаймын деп жүргенде тіршіліктің иіріміне түскенімді де сездей қаппын-ау.
.
Айбек БАЙТӨРЕ - ТІРЕЛУ Азаттық көшесіндегі биыл ғана қолданысқа берілген он екі қабатты зәулім үйдің қырық екінші пәтерінен таңғы сағат тоғыздардың шамасында аталған көшеге әйнектен көз тастап, оң қолында фарфор бокалдағы жоғары сапалы Бразиля кофесі, сол қолында нағыз Гаван сигарасы бар, үстіне қымбат жібектен тігілген сұр халат киген жасы қырықтардың шамасындағы арықша келген еркек адам тұрды. Бөлменің ішіндегі соңғы үлгіде жасалған шет ел жихазы білікті дизайнер маманның қолымен тиянақты әрі үйлесімді жиналған, әйтседе бұл жерден адамның еңсесін түсіретін бір сау емес, теріс қуаткөзі сезіліп тұрды. Сұр халатты адам да көңілсіз, түсі тым суық еді, әлде бір уайымның жетегінде жүргендей ойлы жүзіндегі жалыққан, шаршаған, жоқ тіпті қажыған үмітсіз жанның аянышты кейпіде жаулары талқандап, өртеген шаһарының жұртында жападан – жалғыз қалған патшаның бейнесін елестететін. Ол әйнектен мұңлы жанарын алмай ұзақ қарады, бірақ оның көзі далада болғанмен көңілі көшеге емес, мүлдем басқа нәрсеге қарап тұрғаннын ойлы жүзінен аңғаруға болатын. Ой шырмауында тұрып бір ұртамастан кофесін де суытып алғанын байқамапты, ашщы сигараға да ернінің ұшын тигізбеген екен, бәрі де таныс, әдетінше. Ол ішілмеген кофесін сол күйі үстелге қойды да, сигараның тұқылын хрусталь күлсалғыштың түбіне бір басып сөндірдіре салды.
.
Жаңалықтарға тіркелу
Zurita
Камал ӘЛПЕЙІСОВА - Жигули - таудың аты...