Бiр келiншек досына келiп мұңын шағып отыр:
– Күйеуiммен ұрсысып қалдым. Мен ашуланып үйден шығып кеткен кезде, тарс еткен дауыс естiлдi. Оған обал болды, қайғыдан атылып өлген сияқты.
– Қорықпа, менiң ойымша, ол қуаныштан шампан атқан шығар.
Әйелі:
– Отағасы, «Қалай 100-ге дейін өмір сүруге болады?» деген кітапша қайда кеткен?
– Отқа жағып жібердім.
– Неге?
– Оны өткенде сенің шешең «оқуға бере тұр» деп еді…
Бір еркек үйіне жаңа теледидар сатып алып келеді. Оның қорабына зер салып қараған әйелі:
– Мынаның сыртында рюмканың суреті бар екен. Ол нені білдіреді?
– Ол – «жуу керек» деген сөз.
Екі еркектің әңгімесінен:
– Кеше саған әйелің не үшін ашуланды?
– Кітапхана үшін.
– Кітап оқып жүрген сендей еркектен айналып кетейін! Қайта қуанбай ма?
– Бірақ мен онда кітапханашы қызбен ұсталып қалдым емес пе?
–
Ерлі-зайыптылардың әңгімесінен:
– Жаным, саған су жаңа көлік әперейін бе?
– Жоқ. Керек емес.
– Үлбіреген жаңа тон кигің келмей ме?
– Қажеті жоқ.
– Әлде Дубайға демалысқа барайық па?
–Айттым ғой керек емес деп.
– Сонда саған не керек?
– Ажырассақ, дұрыс болар еді.
– Басқа бірдеңе айтшы, ажырасу маған қымбатқа түседі.
Таңғы мезгіл. Әйелі асүйде жұмыртқа пісіріп жатыр. Қасында күйеуі:– Байқа, байқа! Күйдіріп алма. Кішкене тағы май құйсаңшы. Өй, сонша жұмыртқаны кім жейді? Тұзын көрші, ащы болып кетпесін. Газдың астын бассаңшы, май шашырап жатыр ғой. Е, міне! Байқашы, асты жабысып қалмасын. Болсаңшы! Он сағат пісіресің бе?! Қашан дайын болады?
Бұған шыдамаған әйелі:
– Саған не болды сонша? Қарапайым жұмыртқаны да пісіре алмай тұр дейсің бе мені?
– Көрдің бе, мен футбол көріп отырғанда немесе көлік жүргізіп келе жатқанда сен де тура осылай мазамды аласың. Қалай екен, а?
Күйеуі жолсапардан келсе, үйінде бір еркек ұйқыны сойып жатыр екен. Ашуланған ол әйеліне:
– Мынауың кім тағы?
– Кім болушы еді? Маған тонды, саған көлікті кім сатып алып берді? Дубайға жолдама беріп, саяжайымызды жөндеп берген кім? Жұмысымыз бар, Құдайға шүкір, балалар да тоқ. Осының бәрі кімнің арқасы деп ойлайсың?
– Онда, тым болмаса, үстіне көрпе жауып қоймайсың ба, жаураған шығар байғұс…
Бір күні Арман армандаған қызына үйленіпті. Қызы әдемі, көрікті, кәлбетті жан екен. Достары қызығып, өздеріне жұғыстырып, біздіңде әйел осындай болсын-депті. Арман сенің арманың орындалып ендігі арманың қалмаған шығар?-деп сұраса.
-Ендігі арманым әйелім ақылды, әрі тамақ жасап үйренсе ғой-депті.
Танертен турып жаткан кемпир озинин киiмсiз,жаланаш турган келинин кореди. Нагып турсын деп сураса,бул менин куиеуиме арнап тиккен махаббат коилегим депти. Кешке уйiне келген шалы жаланаш турган кемпирине бул не деп сураса, кемпири: бул менин саган арнап тиккен махаббат коилегим депти.Сонда шалы ай,кемпир,коилегин адеми екен,тек оны утiктеудi умытып кетипсин деген екен.
Жігіттерде қатып қалған қағида бар: жеңілтек қызбен жүріп, салмақты қызға үйленеді. Осыны білген жеңілтек қыздар салмақ қосу үшін аяғы ауыр болып тұрмысқа шығып жатыр.
Түріктің әйгілі сериялы 1001 түн теле хикаясы басталған кезде,Қазақ қыздары Шехразатқа елікеп шаштарын бел-
деріне дейін өсіріп,помадаларын беттерінің 85 пайызына жағып,кірпіктерін 2 метрге дейін өсіріпті.Ертең тү-
ріктер "Фантомас" деген кино шығарса қыздардын кандай болатынын корер едік!!!
Бірде бір шал үйінде ерігіп отырып кемпіріне - әй, кемпір, баяғы жас кезімізді еске түсірейік. Мен жігіт болайын, сен қыз бол, кешке баяғы талдың түбінен кездесейік, келесің ғой дейді. Кемпірі жарайды деген соң, шал баяғы жас күндерінде түбінде кездесетін талдың қасына барып тұрған ғой. Содан әрі күтеді, бері күтеді, сағат кешкі 9 болған, кемпір жоқ, 10 болған, кемпір жоқ, 11 болған, кемпір жоқ. Сағат 12-лерде шал үйіне ашулы келіп кемпіріне - қайда жүрсің, келемін дегенің қайда, қанша күттім мен сені?! деп айқайды салған ғой. Кемпір дым саспай, мамам жібермей қалды деп майысып отыр дейді.
Баяғыда бір кемпір почтадан пенсиясын алғанда ылғи ведомостқа қол қойғанда О салады екен, себебі сауатсыз болған ғой. Почта қызметкерлері де оның домалағына әбден үйренген. Бірде кемпір тағы да пенсиясын алған, қолдың орнына + белгісін салыпты. Почта қызметкерлері - ау, апа, сіздің қолыңыз О қой десе, кемпір дым саспай - шал тауып алдым, күйеуге шықтым, фамилиямды өзгерттім деп қарап тұр дейді.
бір жігіт коңілдес айеліне {кір жуайық} деп құпялау арқылы жұмысын бітіреді екен. бір кұні баласен жіберіп:кіржуғышына кір жуып алсам бола ма екен? деп сұратаде.
айел:кіржуғыш бұзылып жатыр дейді.(балкім жағдайы келмесе керек)...бір жұмадан кеыйн аыел:енді келіп кірін жуып алсын деп қабар жібереді.сонда жігіт баласына:айтып бар,кірді қолыммен жуып алғам!!! дейді.
Күйеуі түнімен достарымен біраз сілтеп, уйіне таңертең келсе керек. Уйіне келсе әйелі қолында үлкен сағат алып алдынан шығыпты. Әйелі:
-Ей, сен кеше кеткеннен бүгін келіп тұрсың, білесің бе сен неше сағат кешіктің,-деп сағатын көсетіпті. Сонда күйеуі:
-Ей, қатын, сен тыңда, мына сағатың ештеңе емес, сенің енең атаңды күткен кезде алдынан сағат емес календарь алып шығатын.
Білмеймін, әйтеуір қызық құмармын... Білгім келіп, өліп тұрамын... Мектепте оқып жүргенде де, терезені таспен ұрғанда қалай сынады екен, сатыр-сұтыр ете қалатын шығар деп ойлап, ойымның ақыры жиналысқа түсуіммен аяқталатын. Қазір де оңып тұрғаным шамалы.
Әне, көрдіңіз бе, бірдеңеге ұрынамын да жүремін...
Содан бір күні «қала әкімінің беті қалың... Қаншама жерді сыбайластарына сатып жіберді!» деген сыбысты естіп, көмекшісінің «Қайда барасыз?» деп артымнан жүгіргеніне қарамастан, әкімнің кабинетіне кіріп бардым.
- Келіңіз, отырыңыз, - деді әкім орнынан тұрып.
- Рақмет, отырмаймын.
- Шаруаңызды айтыңыз...
- Кешіріңіз, бетіңіз қалың ба, жұқа ма, соны білгім келді, - деп бетін ұстап, тартып көрдім. Шынында, қалың екен. Осы қылығым үшін қамалып кете жаздадым. Нағашым болмағанда..
Қазір де оңып тұрғаным шамалы. «Біздегі соттар әділетсіз» дегенді көп еститінмін. Қызық көріп, қалалық сотқа бардым. Ішіне кіргізбейді.
- Сотты көргім келеді! - деп даурықтым мен.
- Иә, тыңдап тұрмын, - деді біреу. Қарасам, басында қалпағы бар судья.
- Кешіріңіз, менің сотталғым келеді.
- Адам өлтіріп пе едіңіз?
- Бүрге, бит, сірке өлтіргенмін...
- Жоқ әлде, сыбайлас жемқорсыз ба?
- Таза адаммын. Жай, сотталып көрейінші деп едім... Сіздер жазықсыз жандардың да сотталып кетуіне себепкер болатын көрінесіздер.
- Ақымақ!
- Өзіңіз ақымақ!
- Кетіңіз бұл жерден!
- Сіз барып тұрған жексұрын адамсыз! Солқылдақ сотсыз! Ақшаның құлысыз! Судья ым қағып еді, күзетшілер қолыма кісен салып, қамап қойды. «Мемлекеттік қызметкерді балағаттағаным үшін» қылмыстық жауапкершілікке тартыла жаздап, мықты жерде істейтін нағашымның арқасында аман қалдым.
Содан бір күні «қала әкімінің беті қалың... Қаншама жерді сыбайластарына сатып жіберді!» деген сыбысты естіп, көмекшісінің «Қайда барасыз?» деп артымнан жүгіргеніне қарамастан, әкімнің кабинетіне кіріп бардым.
- Келіңіз, отырыңыз, - деді әкім орнынан тұрып.
- Рақмет, отырмаймын.
- Шаруаңызды айтыңыз...
- Кешіріңіз, бетіңіз қалың ба, жұқа ма, соны білгім келді, - деп бетін ұстап, тартып көрдім. Шынында, қалың екен. Осы қылығым үшін қамалып кете жаздадым. Нағашым болмағанда..